Stwierdził, że Chrystus jest przyjmowany jako rzeczywiście obecny w sakramencie, ale przyjmowany w sensie duchowym, a nie jako rzeczywistość fizykalna. Berengar uważał, iż w trakcie konsekracji zachodzi przemiana nie rzeczy, a znaczenia (conversio intelligibilis) – chleb i wino zmieniają się w ciało i krew Jezusa Chrystusa duchowo, tj. stają się ich figurami, a nie ciałem i krwią w sensie realnym. Stąd przyjmowanie Chrystusa w komunii oznacza przyjmowanie go myślą, a nie jego rzeczywiste przyjmowanie.
Filozofia Stanowisko Berengara dotyczące eucharystii wpisywało się w trwający spór o uniwersalia. Można je określić jako antyrealistyczne i (pod wpływem Eriugeny) racjonalistyczne.
Ciało i krew Chrystusa nie zastępują formy chleba i wina, lecz są czymś, co jest obok nich. W sporach z Berengarem ustalone zostanie znaczenie takich pojęć jak substantia i accidens, które są ważne dla całej późniejszej filozofii średniowiecznej.