Technologie cyfrowe mogą pełnić zarówno funkcję samodzielnego narzędzia interakcji, jak i uzupełnienia fizycznego eksponatu. Ekran może umożliwiać wybór dodatkowych informacji, zmianę parametrów doświadczenia lub sterowanie prezentacją, podczas gdy projektory i systemy reagujące na ruch pozwalają integrować działania zwiedzającego z obrazem, animacją lub innymi elementami środowiska wystawy. Przykładowo, w Centrum Nauki i Techniki EC1 w Łodzi do wyposażenia ekspozycji zaliczono m.in. monitory, rzutniki multimedialne, projektory holograficzne i ekrany mgielne, a kioski multimedialne zdefiniowano jako stanowiska wyposażone w wyświetlacz i narzędzie komunikacji z użytkownikiem, w tym panel dotykowy.
Wystawy interaktywne w muzeach i centrach nauki
Wystawy interaktywne są formą ekspozycji często stosowaną w centrach nauki, których ekspozycje opierają się na samodzielnym eksperymentowaniu i nauce przez zabawę. Zwiedzający nie jest traktowany wyłącznie jako odbiorca informacji, lecz jako aktywny uczestnik procesu poznawczego. Interaktywne eksponaty mogą umożliwiać zwiedzającemu wywoływanie zjawisk, zmianę ich parametrów, obserwowanie rezultatów i samodzielne formułowanie wniosków.