Ignacego Prądzyńskiego.
Według dokumentów zarchiwizowanych w IPN (IPN BU 001043/1742) został pozyskany w latach 70. jako kontakt operacyjny o pseudonimie „Tadeusz” i współpracował ze Służbą Bezpieczeństwa PRL-u, informując ją m.in. o sytuacji w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Sam Nowak zaprzecza tym informacjom, wskazując m.in., że w dokumentach nie ma jego podpisu (od kontaktów operacyjnych nie pobierano pisemnych zobowiązań do współpracy, a po werbunku stosowano mniej restrykcyjne procedury niż w przypadku tajnych współpracowników)Filip Musiał, Podręcznik bezpieki. Teoria pracy operacyjnej Służby Bezpieczeństwa w świetle wydawnictw resortowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych PRL (1970–1989). Kraków 2007, s. 158–162..
W 1980 Telewizja Węgierska poświęciła mu kilkudziesięciominutowy film dokumentalny, w którym przedstawiła jego zasługi dla popularyzacji węgierskiej kultury w Polsce. W 1981 Nowak pisał do „Tygodnika Solidarność” pod pseudonimem „Maron”. Po ogłoszeniu stanu wojennego ponownie publikował w „Polityce”, „Radarze” i „Zdaniu”Kazimierz Koźniewski, Słownik swoich i obcych [czyli Alfabet Koźniewskiego], Wydawnictwo Iskry, Warszawa 1994, s. 174–175(tu jako: Jan Robert Nowak).. Prowadził stałą rubrykę „Pro i Contra” w Tygodniku Demokratycznym.