W 1954 r. sekcja posiadała ośmiu zawodników, którzy w większości pracowali w MPK-Łódź jako kierowcyZ życia sekcji żużlowej KS „Ogniwo”, „Tramwajarz Łódzki”, 30.08.1954, nr 7, s. 4.. Po sezonie 1964 r. sekcja została rozwiązana, a jednym z jej ostatnich sukcesów było zdobycie w 1962 r. przez Włodzimierza Szwendrowskiego Srebrnego Kasku, będącego wówczas nieoficjalnym trofeum dla najlepszego zawodnika II ligi.
W roku 1965 kłopoty finansowe oraz trudności z uzyskaniem odpowiedniego sprzętu zmusiły działaczy „Tramwajarza” do zawieszenia działalności działającej w klubie sekcji żużlowej. Zespół wycofano z rozgrywek II ligiNa torze przy pl. 9 Maja znów zawarczą motory, „Głos Robotniczy”, 30.08.1965, wyd. A, nr 206, s. 2..
Po dwóch latach nieobecności żużel wrócił do Łodzi w postaci sekcji w nowym klubie Gwardia Łódź, chociaż z czasem w klubie tym postawiono rozwój boksu, a żużel stał się w nim dyscypliną drugorzędną„Dziennik Łódzki”, 11.09.1997, nr 212, s. 12 (fotografia W. Wróżyńskiego z lat 50. XX w.).
Sekcja motorowa odrodziła się w KS „Tramwajarz” jako amatorska, np. w formie uczestnictwa w motorowych rajdach turystycznych, których współorganizatorem byli łódzcy tramwajarzeproporczyk „Rajdu Gwiaździstego”, 8-9 IX 1973;