zginął tragicznie w wypadku przy pracy w grudniu 1950 r.)Tragiczna śmierć Tadeusza Kołeczka, „Dziennik Łódzki”, 30.12.1950, nr 358, s. 3 (pochowany na Starym Cmentarzu przy ul. Ogrodowej w Łodzi), Eugeniusz Wróżyński (zatrudniony w rachubie w MPK-Łódź z pensją kierowcy, w sezonie oddelegowywany do jazd) i Włodzimierz Szwendrowski (zatrudniony w ówczesnym MPK w Łodzi na stanowisku technika)Dziś o godz. 12.00 pojedynek Szwendrowskiego z Raniszewskim, „Dziennik Łódzki”, 4.05.1953, nr 133, s. 4.Czy padnie rekord żużlowego toru w pojedynku Kapała-Szwendrowski, „Dziennik Łódzki”, 29.08.1953, nr 206, s. 6..
W roku 1951 w związku z połączeniem zrzeszeń w Centralne Sekcje Żużlowe zawodnicy Ogniwa Łódź zostali przeniesieni do CSŻ „Ogniwo” Bytom wraz z zawodnikami z Lublina (wśród nich znakomity jeździec tamtych czasów Włodzimierz Szwendrowski). W roku 1952 siedziba sekcji została przeniesiona do Łodzi, a tym samym została ona bezpośrednią kontynuatorką Polonii Bytom, w jej kadrze znaleźli się ponadto byli zawodnicy Włókniarza Łódź (np. Jan Krakowiak).
Po rozwiązaniu Ligi Centralnych Sekcji Żużlowych (po sezonie 1954) klub zmienił nazwę najpierw na „Sparta” (w jej barwach Włodzimierz Szwendrowski wywalczył tytuł indywidualnego mistrza Polski), a potem wrócił do tradycyjnej nazwy Tramwajarz Łódź.