Zastosowano mocniejszy silnik benzynowy GAZ-21 o mocy 75 KM z nowego samochodu osobowego Wołga. W 1962 roku samochód otrzymał ostateczny wygląd nadwozia (projektant Albert Rachmanow), wraz ze znakiem firmowym w postaci stylizowanej spłaszczonej litery cyrylicy „У” (U) wpisanej w okrąg, przypominającej ptaka. Od początku rozwijano także równolegle uproszczony model cywilny UAZ-460B, z zawieszeniem na resorach, bez reduktorów w piastach kół, ze słabszym silnikiem o mocy 70 KM i częścią podzespołów zunifikowaną z GAZ-69. Zrezygnowano jednak z jego produkcji na rzecz wariantu UAZ-469B zunifikowanego z UAZ-469, ale różniącego się przekładnią, brakiem reduktorów w piastach i prześwitem wynoszącym 220 mm. W 1964 roku UAZ-469 przeszedł pomyślnie badania państwowe, ale z powodu niewystarczającej początkowo produkcji silników GAZ-21 i braku przyznania środków na wdrożenie dla zakładów UAZ, długo oczekiwano na skierowanie nowego modelu do produkcji. Już w 1966 roku opracowano wersję z nadwoziem zamkniętym, jednakże nie została ona wówczas wdrożona do produkcji, gdyż podstawowym odbiorcą samochodu było wojsko, preferujące nadwozie otwarte z brezentowym dachem.