W grudniu 2015 r. wycofał się z czynnej działalności jako dyrygent.
Jest też autorem książek, m.in. Muzyka mową dźwięków, Warszawa 1995; Dialog muzyczny, Warszawa 2011.
Jego brat Philipp Harnoncourt (1931–2020), wraz z którym był ministrantem w katedrze w Grazu, był księdzem i teologiem katolickim.
Repertuar Purcell, Vivaldi, Bach, Händel, Monteverdi, Rameau, Mozart, Schubert, Beethoven, Wagner, Verdi, Offenbach, Brahms, Dvořák, Bruckner, Berg, Bartók.
Nagrody Nagroda Fundacji Muzycznej Léonie Sonning (1993) Nagroda Grammy (2001) Order Pour le Mérite (2001) Nagroda Kioto (2005) Lipski medal bachowski (2007) Odznaka Honorowa za Naukę i Sztukę (2008)
Przypisy
Bibliografia Mertl M. Alice et Nikolaus Harnoncourt: une biographie, l’intelligence du coeur. Louvain-la-Neuve: Versant Sud, 2002 Mertl M. Nikolaus Harnoncourt: vom Denken des Herzens. Salzburg: Residenz, 2004
Linki zewnętrzne
Strona poświęcona artyście
Kategoria:Austriaccy dyrygenci Kategoria:Austriaccy instrumentaliści Kategoria:Gambiści Kategoria:Honorowi Członkowie Królewskiej Akademii Muzycznej w