W stanie przejściowym cząsteczka HArF ma według Chabana i współpracowników budowę nieliniową z kątem 106,7° pomiędzy wiązaniami o długościach R() = 125,7 pm i R() = 226,3 pm.
Wpływ matrycy i kompleksy W zakresie obliczonych długości wiązań na uwagę zasługują wartości R() = 132,9 pm i R() = 196,9 pm wyznaczone przez zespół Runeberga, gdyż zastosowane w ich modelu poprawki uwzględniające anharmoniczność drgań oraz wpływ matrycy zaowocowały obliczonymi częstościami drgań wiązań ν() 462 cm⁻¹, δ() 686 cm⁻¹ i ν() 1916 cm⁻¹, dość dobrze zgadzającymi się z danymi doświadczalnymi dla świeżo powstałego HArF – ν() 435,7 cm⁻¹, δ() 687,0 cm⁻¹ i ν() 1969,5 cm⁻¹. Późniejsze symulacje potwierdziły znaczą czułość częstotliwości drgań rozciągających ν() na morfologię matrycy, w której znajduje się częsteczka HArF. W toku dalszych prac modelowych powiązano zaobserwowane doświadczalnie zjawisko przesunięcia tych drgań ku fioletowi z tworzeniem się kompleksu .