Efektywne tworzenie się cząsteczek HArF w poddanej naświetlaniu matrycy HF/Ar następuje już w temperaturze 8 K – prawdopodobne niskotemperaturowe powstawanie HArF obejmuje lokalny proces tunelowania atomu wodoru do centrum , który z kolei wspomaga lokalnie fotolizę HF w stałym Ar. W tym modelu rozpad jonu i niskotemperaturowe tworzenie się cząsteczek HArF są w zasadzie niepowiązanymi ze sobą procesami, jednak rozpad ten może mieć pewien wkład w ilość powstałego HArF.
Budowa cząsteczki Uzyskane dane doświadczalne i obliczeniowe wskazują na geometrię liniową cząsteczki HArF (cząsteczka nieliniowa generowałaby więcej niż trzy pasma absorpcyjne). Wiązanie pomiędzy argonem i wodorem jest kowalencyjne, podczas gdy w wiązaniu przeważa charakter jonowy – cząsteczka HArF ma w znacznym stopniu budowę pary jonowej . Obliczony przez Wonga rozkład ładunku dla HArF jest następujący: H(0,179), Ar(0,562 lub 0,534 dla ) i F(−0,741). W zależności od przyjętego modelu obliczeniowego, wyznaczone długości wiązań przyjmują wartości: R() = 128–138,6 pm oraz R() = 196,3–206 pm.