Tymczasem główna akcja była zupełnym zaskoczeniem. 31 maja oddział fenian przekroczył granicę Kanady w okolicach Fort Erie. Nie wszystko poszło jednak jak było wcześniej zaplanowane. W Cleveland zamiast zaplanowanych pięciu tysięcy bojowników udało się zgromadzić od 1 do 3 tysięcy (źródła różnią się znacznie w ocenach liczebności). Na domiar złego w przeddzień wymarszu rozchorował się brygadier Lynch i nie był w stanie poprowadzić swych ludzi. Wyznaczony na jego zastępcę pułkownik Sherwin, nie zdołał przybyć na czas do Buffalo. Ostatecznie na dowódcę oddziału wyznaczono najstarszego oficera Johna O’Neila. O godzinie 3:15 nad ranem awangarda fenian kierowana przez Owena Starra przekroczyła rzekę Niagarę. Pierwszy celem było zajęcie węzła kolejowego i stacji telegraficznej. Opanowano w ten sposób dwie ważne drogi kolejowe i system komunikacyjny. Do południa całe siły fenian okupowały już Fort Erie, który broniony zaledwie przez sześciu strzelców, został zajęty bez walki. Na maszt w forcie wciągnięta została trójkolorowa flaga the Irish Republican Brotherhood (IRB), taka sama jaka współcześnie jest używana przez Republikę Irlandii.