Mistyka zachodniego chrześcijaństwa U początków zachodniej mistyki stoi duchowość chrześcijaństwa łacińskiego, inspirowanego chrześcijańskim neoplatonizmem, reprezentowanym np. przez Mariusza Wiktoryna(III/IV w.) oraz dziewictwem jako duchowym ideałem. Do najważniejszych autorów należeli Hilary z Poitiers, Ambroży z Mediolanu, Hieronim ze Strydonu i Jan Kasjan. Jednak za faktycznego ojca zachodniej mistyki – jak wykazał m.in. B. McGinn – należy uznać Augustyna (IV/V w.), biskupa Hippony i doktora Kościoła. Położył on fundament pod późniejszą refleksję nad doświadczeniem mistycznym poprzez: nauczanie o wstępowaniu duszy do kontemplacyjnego i ekstatycznego doświadczenia obecności Boga, przekonanie, że warunek możliwości takiego doświadczenia tkwi w naturze osoby ludzkiej jako obrazie Trójjedynego Boga, nauczanie o koniecznej roli Chrystusa i Kościoła w osiąganiu owego doświadczenia.