Krótszy skok sprzyja efektywności pedałowania i szybszej reakcji roweru, natomiast dłuższy skok poprawia kontrolę na szybkich i nierównych zjazdach.
Element sprężynujący amortyzatora może być stalowy albo powietrzny. Sprężyna stalowa daje bardziej liniową charakterystykę ugięcia, natomiast sprężyna powietrzna jest lżejsza i pozwala łatwiej dostosować twardość zawieszenia do masy rowerzysty oraz stylu jazdy. W bardziej rozbudowanych amortyzatorach regulacji mogą podlegać m.in. ciśnienie powietrza lub napięcie wstępne sprężyny, tłumienie kompresji, tłumienie odbicia oraz blokada skoku. Tłumienie kompresji kontroluje szybkość ugięcia zawieszenia przy uderzeniu, a tłumienie odbicia kontroluje szybkość powrotu amortyzatora po ugięciu.
W ustawianiu zawieszenia istotne jest również ugięcie wstępne, określane jako sag, czyli ugięcie amortyzatora pod ciężarem rowerzysty w pozycji jazdy. Dla rowerów XC zalecane wartości ugięcia wstępnego są zwykle mniejsze niż dla rowerów trail, all-mountain, freeride i downhill, ponieważ większy sag pozwala kołu lepiej podążać za nierównościami, ale zmienia sposób pracy zawieszenia i pozycję roweru.