Jako że budowa nowego, równie dobrze wyposażonego szpitala nie mieściła się w budżecie gminy, zadecydowano, że jego funkcją, w odróżnieniu od poprzedniej instytucji, będącej stricte szpitalem, będzie zapewnienie utrzymania i godnych warunków życia ubogim i schorowanym członkom gminy żydowskiej.
Synagogi zajmujące parcele, na których planowano wznieść nowy zakład fundacyjny, zaczęto rozbierać dopiero 27 kwietnia 1908 roku. Pracami kierował Alfred Grotte (1872–1944), architekt królewski i profesor Królewskiej Szkoły Rzemiosł Budowlanych w Poznaniu, a dokumentację fotograficzną przeprowadził Salomon Jaffé. Jako że projekt Hoffmanna z 1902 nie uzyskał aprobaty, to właśnie Grotte zaprojektował nowy gmach. Uroczyste otwarcie nastąpiło 15 grudnia 1909 roku o godzinie 12, a dzień wcześniej poświęcono znajdujący się w budynku bet midrasz.