Schronisko dla Starców i Zniedołężniałych im. Salomona Beniamina Latza w Poznaniu – nieistniejący żydowski przytułek dla starców i zniedołężniałych, znajdujący się przy ulicy Żydowskiej 15/18 w Poznaniu. Przy przytułku działał także bet midrasz.
Historia Gdy w 1904 roku, w wyniku zamiany gruntów, poznańska gmina żydowska rozebrała Szpital dla Ubogich im. Salomona Beniamina Latza przy ulicy Stawnej, jego zarząd otrzymał teren zajmowany przez kompleks trzech gminnych synagog przy ulicy Żydowskiej 15–21 (były to kolejno: Stara Synagoga, Nowa Synagoga i Synagoga Nehemiasza) oraz 60 tys. marek na budowę nowego zakładu. Gmina zobowiązała się jednocześnie do rozbiórki trzech bożnic najpóźniej miesiąc po poświęceniu nowej synagogi. Pacjentów na czas robót przeniesiono do, należącej do poznańskiego kahału, kamienicy przy ul. Żydowskiej 32.
Ze względu na powstanie w 1895, przekraczającego ówczesne standardy, szpitala żydowskiego rodziny Rohrów, pierwotny szpital Latza w schyłkowym okresie swej działalności zaczął tracić na znaczeniu.