W 1942 roku Erhard utworzył prywatny Instytut do spraw Badań Przemysłu, który był współfinansowany przez wpływowych przemysłowców niemieckich, zajmujący się planem przestawienia gospodarki wojennej i odbudowy gospodarki po zakończeniu II wojny światowej. Jego analizy dotyczyły także potencjału ekonomicznego i struktur gospodarczych w okupowanej przygranicznej Lotaryngii, a na zlecenie Głównego Urzędu Powierniczego Wschód również okupowanych terenów Polski.
W raporcie „Gospodarka nowego terytorium niemieckiego na Wschodzie” (niem. Wirtschaft des neuen deutschen Ostraumes) z lipca 1941, opisującym możliwości zagospodarowania okupowanych terytoriów na wschodzie, opowiadał się za dobrym traktowaniem polskich robotników i zalecał poprawę warunków ekonomicznych ludności polskiej.
W 1943 roku przygotował raport pod tytułem „Finansowanie działań wojennych z konsolidacją zadłużenia”, w którym przedstawił swoje przekonanie o nieuchronnej klęsce Niemiec w II wojnie światowej. Kopię raportu przekazał Carlowi F. Goerdelerowi – kluczowej postaci ruchu oporu przeciwko nazistowskiemu reżimowiLudolf Herbst: Kriegsüberwindung und Wirtschaftsneuordnung. Ludwig Erhards Beteiligung an den Nachkriegsplanungen am Ende des Zweiten Weltkriegs. Vierteljahrshefte für Zeitgeschichte 1977, nr 3, 1977, s.