Powstało Stowarzyszenie Zjednoczonych Rękodzielników. Liczba ludności doszła do 1500. Właścicielem Kalwarii był Jan Kanty Brandys. 1888 – powstanie linii kolejowej do Bielska-Białej. ok. 1890 – dodanie do nazwy Kalwaria przymiotnika Zebrzydowska. 1896 – założenie Krajowej Szkoły Stolarskiej. W akcie erekcyjnym zostali wymienieni miejscowi rzemieślnicy – odnotowano rzemiosło stolarskie. 1896 – decyzją władz austriackich miejscowość straciła prawa miejskie. 1897 – 5 października poświęcenie nowej krajowej szkoły stolarskiej, w której uczyło się 16 uczniówCzas 1897 nr 235, 1899 – została uruchomiona pierwsza Parowa Fabryka Mebli Szczepana Łojka. początek XX w. – rozbudowa miasta – zaczęły powstawać murowane domy i budynki publiczne: apteka bonifratrów z Zebrzydowic, sąd, szkoły, kościół pw. św. Józefa (1906). 1914 – pierwsze targi i wystawa mebli, zorganizowane przez Krajowy Wydział we Lwowie. 1934 – Kalwaria Zebrzydowska odzyskała prawa miejskie. 1934–1954 – gmina zbiorowa Kalwaria z siedzibą w Kalwarii Zebrzydowskiej.. 1939 – przeniesienie wyższego seminarium duchownego oo. bernardynów ze Lwowa do Kalwarii Zebrzydowskiej. II wojna światowa – przerwanie rozwoju gospodarczego Kalwarii, eksterminacja społeczności żydowskiej.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kalwaria Zebrzydowska · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.