Podobnie, „” jest fałszywe.
Przykłady Przypuśćmy, że rozważamy grupę ludzi (zbiór ). W tej grupie pewne osoby znają inne osoby i możemy wprowadzić relację (na zbiorze ) wyrażającą stwierdzenie, że „osoba zna osobę ”. (Zauważmy, że z faktu iż zna wcale nie wynika, że zna – np. może być powszechnie znaną osobistością.) Używając kwantyfikatorów, możemy teraz wyrazić następujące obserwacje: (a) osoba a zna każdą osobę w grupie:
(b) są ludzie którzy nie znają a:
(c) każdy zna każdego
(d) pewna osoba nie zna nikogo (poza sobą samą):
W powyższych przykładach moglibyśmy użyć też kwantyfikatorów ograniczonych (pisząc itd.), nie jest to jednak konieczne, gdyż domniemana dziedzina relacji to właśnie zbiór Kolejność kwantyfikatorów może mieć znaczenie. Możemy zamienić kolejność kwantyfikatorów tego samego typu, np. poniższe dwie formuły są równoważnymi sformułowaniami stwierdzenia, że funkcja jest ciągła:
Jednak zmieniając kolejność podkreślonej pary kwantyfikatorów otrzymamy definicję o wiele silniejszej własności, tzw. jednostajnej ciągłości:
W formie zdaniowej jest zmienną związaną, zaś zmienną wolną. Natomiast w wyrażeniu obie zmienne są związane.