Osobny zestaw znaków funkcjonował też dla zapisu cyfr.
Lista znaków wraz z przyjętymi w wydaniach zasadami transkrypcji i odpowiadającymi wartościami fonetycznymi: Znak𐊀𐊁𐊂𐊃𐊄𐊅𐊆𐊇𐊈𐊉𐊊𐊋𐊌𐊍𐊎𐊏𐊐𐊑𐊒𐊓𐊔𐊕𐊖𐊗𐊘𐊙𐊚𐊛𐊜Transkrypcjaaeb𐊃/β/Kgdiwzθy/jkqlmnm̃ñup𐊔/κrstτãẽhχWymowa (IPA)/a/ lub /ɑ//æ//ɸ~β//ç//x~ɣ//θ~ð//ɪ//w//ts//th/, /dh//j//c~ɟ//kw//l//m//n//m/, /m̩//n/, /n̩//ʊ//p~b/?/r//s//t~d//tw/?/ã/ lub /ɑ̃//æ̃//h//k~g/
Fonologia Samogłoski
System samogłoskowy języka licyjskiego składa się z sześciu dźwięków – czterech samogłosek podstawowych i dwóch nosowych.
W przypadku imion licyjskich zapisywanych alfabetem greckim znakowi 𐊀 (a) regularnie odpowiada litera α (alfa), nie ma więc wątpliwości, że denotuje ona samogłoskę otwartą niezaokrągloną, przednią /a/ lub tylnią /ɑ/. W analogicznej sytuacji licyjskiemu 𐊁 (e) odpowiada zazwyczaj również alfa, jednak w wypadku imion licyjskich zapisywanych alfabetem greckim, licyjskiemu 𐊁 odpowiadają wymiennie greckie α i η (eta), rzadziej też ε (epsilon). Wnioskuje się więc, że znakowi 𐊁 odpowiadał pośredni dźwięk /æ/. Licyjskie 𐊆 (i) oddawane jest w większości przypadków greckim ι (jota), choć zdarza się też wymiana między 𐊆 a ε, co sugeruje, że ów grafem mógł denotować dźwięk /ɪ/.