Günter Neumann (oznaczanych numerami N 300–326), jednak od tego czasu korpus powiększył się co najmniej o kolejne 37 inskrypcji.
Choć zasadniczą część korpusu stanowią inskrypcje nagrobne (nie licząc monet, przekazujących nazwy władców, miast lub ich skróty), zdarzają się również zabytki o innym charakterze – jak choćby wspomniana stela z Letoonu (N 320), przechowująca tekst dekretu religijnego, ustanawiającego dla Likijczyków karyjski kult Basileusa KauniosaKaunos było jednym ważniejszych miast Karii, leżącym na granicy z Licją., czy dekret podatkowy Piksodarosa (TL 45) z KsantosInskrypcje inne niż nagrobne grupuje Bryce: Trevor Bryce, The Lycians in Literary and Epigraphic Sources, Copenhagen, 1986, s. 89–98.. mały|454x454px|Fragment licyjskiej inskrypcji ze steli z Letoonu. Inskrypcje licyjskie pochodzą przede wszystkim z Ksantos i Limyry, a także innych stanowisk, takich jak: Tlos, Pinara, Myra, Antiphellos, Kyaneai, Phellos, Isinda czy Telmessos. Nieliczne inskrypcje zostały odnalezione poza Licją (N 301 oraz N 307 z Egiptu oraz N 331 z Kurby)eDiAna [dostęp: 11.04.2026).. Najstarsza jak dotąd inskrypcja licyjska (N 313b), wyryta na olpe znalezionym w Ksantos, datowana jest na ok. 500 r. p.n.e. Opublikowany jednak w 2021 fragment pithosu z Patary również datuje się na ok. 500 r. p.n.e.