Warunki skuteczności i ograniczenia Zanik musi przeważyć echo własne, stąd wymagany stosunek mocy zakłócenia do sygnału rzędu 20 dB i więcej. Pętle muszą być dopasowane elektrycznie z dokładnością kilku stopni (podręcznikowo około pięciu), co utrudnia ich zmienność z temperaturą i mocą sygnału. Analizy symulacyjne podają nawet 0,1 stopnia błędu fazy i 0,1 dB błędu amplitudy z uwagi na migotanie i rozszerzalność termiczną.
Zanik można ustawić tylko w punkcie promieniowania, więc pojedyncza antena z wewnętrzną kompensacją nie zastąpi dwóch nadajników. Skuteczność rośnie blisko radaru ofiary, gdy obie anteny widać spod większego kąta. Zanik w kanale sumarycznym bywa bronią obosieczną: przy zbyt niskim zakłóceniu odsłania echo własne platformy.
Realizacje i badania Wyróżnia się dwie odmiany. Układ retrokierunkowy ma po każdej stronie krzyżowo założone anteny nadawczą i odbiorczą i retransmituje energię z powrotem ku radarowi bez lokalizowania emitora, kosztem bliskiego sąsiedztwa torów, które utrudnia izolację i wymusza rozbudowane sprzężenie zwrotne.