Układ nieretrokierunkowy, zasilany z anteny centralnej lub wewnętrznego generatora, ułatwia izolację i jest lżejszy, ale wymaga współpracy z precyzyjnym radiopelengatorem.
Wzmocnienie cross-eye jest największe przy ilorazie amplitud równym jedności i różnicy faz 180°, a losowe niestabilności obu wielkości, modelowane jako zmienne gaussowskie o średniej zero, obniżają je. Opisy analityczne przez rozwinięcie Taylora są tu tańsze obliczeniowo niż symulacje Monte Carlo. Prototyp nieretrokierunkowy (8 GHz) z układem odniesienia korygującym amplitudę i fazę zmniejszył celowo wprowadzone błędy 2 dB i 3 stopni do 0,3 dB i jednego stopnia, podnosząc wzmocnienie cross-eye z 8,57 do 49,5, a błąd śledzenia radaru z 2,45 do 14,18 stopnia.
Historia Cross-eye należy do najstarszych koncepcji walki radioelektronicznej, a dwa patenty zgłoszono już w 1958. Mimo to żaden system operacyjny nie został publicznie ujawniony. Wyniki badań z lat 2010. i 2020. sugerują, że zakłócenie jest skuteczniejsze i łatwiejsze do zrealizowania, niż przyjmowano, skoro laboratoryjne demonstratory buduje się dziś z niedrogiego sprzętu.
Zobacz też cross-pol jamming
Przypisy
Linki zewnętrzne Introduction to Crosseye Jamming Part I AM Crosseye 09, Failed EW Engineer, w serwisie YouTube
Kategoria:Radiolokacja Kategoria:Radary Kategoria:Radiotechnika Kategoria:Technika wojskowa