Kwestie dotyczące polityki austriackiej i europejskiej, w które go wprowadził Ernst Stein, pozostały trwałym elementem jego wielostronnych zainteresowań. W tamtym okresie był zwolennikiem idei trializmu i za nieuchronne uważał zbliżanie się kulturowego przełomu.
W 1913 uzyskał tytuł doktora za pracę Griechische Vasenmalerei der klassischen Zeit, której promotorem był . Otrzymawszy dwuletnie stypendium na badania na terenie Grecji i Azji Mniejszej, wyjechał z Wiednia w kwietniu 1914, by po krótkich przejazdach po Egipcie i Itace zatrzymać się na dłuższy pobyt przy Österreichisches Archäologisches Institut w Atenach. W roli asystenta Wilhelma Dörpfelda wziął udział w wykopaliskach m.in. w Keramejkos, Delfach, Olimpii i na Eginie. Rozległe kontakty naukowe w środowisku niemieckojęzycznych i greckich hellenistów rozszerzyły ponadto jego wiedzę na temat aktualnej sytuacji polityczno-społecznej Grecji.