Pełną niezależność uzyskują po blisko 44 dniach życia. Występuje gniazdowanie kooperatywne – blisko co piątej parze gniazdujących kowalików malutkich pomaga inny samiec. Zwykle to pierwszoroczny samiec spokrewniony z którymś z partnerów. Nie spółkuje z samicą i nie spędza z nią czasu w gnieździe, jednak pomaga przy konstrukcji gniazda, utrzymaniu go w czystości i karmieniu młodych. Rzadko mogą pomagać dwa samce. Gdy kowaliki bahamskie były liczniejsze, gniazdowanie kooperatywne prawdopodobnie występowało także u nich.
Status i zagrożenia IUCN od 2016 klasyfikuje kowalika malutkiego i bahamskiego jak dwa odrębne gatunki. Kowalik bahamski został w 2016 sklasyfikowany jako gatunek zagrożony wyginięciem (EN, Endangered); w 2018 zmieniono jego status na krytycznie zagrożony wyginięciem (CR, Critically Endangered). Nawet jeśli przetrwał, jego populacja jest skrajnie nieliczna i liczy poniżej 50 dorosłych osobników. Trend liczebności oceniany jest jako silnie spadkowy.