Relacje kupca z jego europejskimi pracodawcami były niełatwe, naznaczone rozlicznymi nieporozumieniami i konfliktami. Brakowało w nich też zaufania. Jadu był oskarżany o zwodniczość, złą organizację swojej pracy oraz inne przywary. Z dostępnych dokumentów wyczytać można stałe obawy, że kupiec wykorzysta swoją uprzywilejowaną pozycję do tego, by uzyskać dodatkowe korzyści materialne, na przykład okradając swoich mocodawców. Wyziera z nich też frustracja Anglików wynikająca z nieznajomości miejscowych języków, a co za tym idzie z konieczności polegania na informacjach dostarczanych przez indyjskiego kupca. Z drugiej strony Jadu doskonale zdawał sobie sprawę z tego, że bez jego pośrednictwa żadne transakcje handlowe nie dojdą do skutku. Mimo znaczącej konkurencji na rynku pośredników handlowych Suratu był niekiedy w stanie swą niezbędność obracać w potężny argument podczas negocjacji płacowych. Kilka razy zresztą opuścił Anglików, motywując to otrzymywanym od nich zbyt niskim wynagrodzeniem.