pośredniczył w kwestiach handlowych oraz tłumaczył dla Thomasa Roe, pierwszego dyplomaty oficjalnie akredytowanego jako ambasador Anglii na dworze mogolskim. W tym ostatnim przypadku jego rola dalece wykraczała poza samo tylko wsparcie handlowe. Wyrażono opinię, że właśnie dzięki jego pomocy dyplomata mógł skutecznie wykonywać swoją misję. Jako tłumacz prawdopodobnie opanował język angielski, możliwe także, iż władał portugalskim. Drugi z tych języków był zarówno w owym czasie, jak i jeszcze przeszło stulecie później używany jako lingua franca przez Europejczyków handlujących z Indiami. Aż do 1632 źródła poświadczają podróże odbywane przez kupca w imieniu macierzystej spółki. Przybywał w ich ramach do Agry, Burhanpuru i Ahmadabadu. Szczególnie zasłużył się dla budowania kontaktów na mogolskim dworze cesarskim. Ostatnia bezpośrednia wzmianka o Jadu pochodzi z 1635 r., choć wskazuje się, iż jego zawodowe kontakty z Anglikami mogły trwać niemal pół wieku.