Metoda głosowania alternatywnego (ostatnia kolumna) nie spełnia kryterium monotoniczności, co jest odzwierciedlane graficznie przez łamany kształt regionów. Kryterium monotoniczności jest formalizacją idei, że wzrost poparcia danej opcji w elektoracie, ceteris paribus, nie powinien nigdy utrudniać, a tylko pomagać jej w zwycięstwie.
Opis formalny Klasyczne definicje pojęcia zakładają stałą wielkość elektoratu (tj. brak absencji wyborczej).
Zgodnie z notacją Hamana, dla funkcji wyboru społecznego na zbiorach preferencji i alternatyw oraz relacji preferencji ścisłej nieścisłej lub obojętności definicje różnych form monotoniczności można określić przy pomocy dwóch profili preferencji i które spełniają warunek:
czyli różnią się tylko preferencją indywidualną co najmniej jednego wyborcy tylko w stosunku do co najmniej jednej pary alternatyw i zawsze na niekorzyść i korzyść .
Funkcja wyboru społecznego spełnia kryterium pozytywnego związku wartości indywidualnych i społecznych (Arrowa) wtedy i tylko wtedy, gdy czyli gdy dodatkowa różnica – na niekorzyść i korzyść – nie usuwa ze zbioru zwycięzców.
Spełnia ona kryterium monotoniczności wtedy i tylko wtedy, gdy czyli gdy poza powyższym warunkiem, nie dodaje do zbioru zwycięzców opcji .