Andre Philip (socjalista), Henri Frenay (gaulista), Michel Collinet (antykomunista), Jules Monnerot (były komunista), czy Thierry Maulnier. Ze strony amerykańskiej wystąpił m.in. Hermann Muller, genetyk, noblista z 1946, atakowany w Sowietach przez pseudonaukowe środowisko Trofima Łysenki. W delegacji amerykańskiej przybyli też Kesha Malik z Indii i Germán Arciniegas z Kolumbii. Ze strony polskiej przemówienie wygłosił w imieniu wszystkich narodów zza żelaznej kurtyny, Józef Czapski (Jerzy Giedroyć zachował postawę dystansu wobec obrad). Rosję reprezentowali trzej emigranci, w tym Borys Nikołajewski (historyk). mały|Alfred Weber (zastępca przewodniczącego) Przewodniczącym obrad był Jules Romains, a jego zastępcami Ernst Reuter, filozof Sidney Hook i Alfred Weber. Nieobecni byli honorowi zastępcy: Benedetto Croce, John Dewey, Karl Jaspers, Salvador de Madariaga, Jacques Maritain i Bertrand Russell (udzielili oni kongresowi jedynie moralnego poparcia). Referat wstępny wygłosił zwolennik niezaostrzania konfliktów na linii wschód-zachód, fizyk atomowy z Wiednia, Hans Thirring. Potem, na inauguracyjnym posiedzeniu, przedstawiono jeszcze osiem wystąpień. Najaktywniejszym mówcą był Arthur Koestler atakujący postawę kompromisu z Rosją sowiecką.