Od 1945 na stanowiskach dowódczych w ludowym Wojsku Polskim. Kolejno był dowódcą batalionu w 47 Pułku Piechoty w Świeciu nad Wisłą oraz zastępcą dowódcy tego pułku do spraw liniowych. Od listopada 1945 był szefem wydziału operacyjnego sztabu 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki, a od stycznia 1946 szefem sztabu 2 Pułku Piechoty. Od 15 czerwca 1946 do 26 marca 1948 dowodził 6 Pułkiem Piechoty w Częstochowie. Od marca 1948 studiował w Akademii Sztabu Generalnego WP w Rembertowie, a od czerwca 1948 kontynuował naukę w Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. Woroszyłowa w Moskwie. Studia ukończył w lipcu 1950.
Po ukończeniu studiów objął w sierpniu 1950 funkcję szefa wydziału operacyjnego sztabu, a od października 1952 był zastępcą szefa sztabu Krakowskiego Okręgu Wojskowego do spraw operacyjnych. Od 18 grudnia 1952 był szefem sztabu Krakowskiego Okręgu Wojskowego. Na mocy zarządzenia Prezesa Rady Ministrów z 7 października 1953 otrzymał nominację na stopień generała brygady. W związku z likwidacją Krakowskiego Okręgu Wojskowego był szefem Komisji Likwidacyjnej Okręgu. 23 kwietnia 1954 powołany na szefa sztabu Śląskiego Okręgu Wojskowego. Od listopada 1956 do stycznia 1964 był dowódcą Śląskiego Okręgu Wojskowego.