Druga jego powieść – historyczna Salammbô (1862; pierwszy przekład polski Natalii Dygasińskiej pt. Córka Hamilkara, 1876Wydana przez Adolfa Dygasińskiego w Krakowie. Pod tytułem Salambo wydana w powojennym przekładzie Wacława Rogowicza (1950), a także w tłumaczeniu Marka Rakowskiego na jidysz (Warszawa 1927).) przedstawia dramatyczny epizod z dziejów dawnej Kartaginy za czasów Hamilkara Barkasa. Kolejna znana powieść L'éducation sentimentale (1869; przekład Tadeusza Jakubowicza, 1931: Szkoła serca; później jako Szkoła uczuć) jest obrazem młodzieńczej miłości autora na tle życia francuskiej socjety lat 1840–1850.
Dialog Tentation de saint Antoine (1874; przekład Antoniego Langego: Kuszenie św. Antoniego, 1907) jest fantastycznym utworem filozoficznym i historyczno-kulturowym.
Ostatnim ukończonym dziełem Flauberta były Trois contes (1877; przekład Wacława Rogowicza: Trzy opowieści, 1914;