nowy przekład Renaty Lis i Jarosława Marka Rymkiewicza: Trzy baśnie, 2009). Pierwsza opowieść przedstawia historię życia służącej, druga żywot św. Juliana Szpitalnika, a trzecia zdarzenia na dworze Heroda.
Pośmiertnie w roku 1881 wydano nieukończoną satyrę Bouvard et Pécuchet (przekł. Wacława Rogowicza Bouvard i Pécuchet, 1950), skierowaną przeciwko ludzkiej głupocie i podejmującą m.in. problem pisarstwa historycznego.
Flaubert propagował hasło „sztuka dla sztuki” i dążył do najwyższej doskonałości formy przy możliwie największym obiektywizmie opisu.
Autorami najważniejszych opracowań studyjnych o pisarzu byli Émile Faguet (1899/1919) oraz Albert Thibaudet (1922).
Zobacz też (11379) Flaubert
Przypisy
Bibliografia
Piotr Śniedziewski, Flaubert. W poszukiwaniu opowieści. Warszawa: Wydawnictwo IBL PAN, 2020. . Piotr Śniedziewski, Flaubert. Anatomia stylu. Warszawa: Wydawnictwo IBL PAN, 2021. .
Linki zewnętrzne Dzieła Flauberta w bibliotece Polona
Kategoria:Autorzy umieszczeni na indeksie ksiąg zakazanych Kategoria:Francuscy pisarze XIX wieku Kategoria:Ludzie urodzeni w Rouen Kategoria:Pisarze związani z Étretat Kategoria:Ludzie związani z Nogent-sur-Seine Kategoria:Naturaliści (pisarze) Kategoria:Urodzeni w 1821 Kategoria:Zmarli w 1880