bust out

bust out ()

nieprzechodni (1.1) zwiać, zbiec, uciec na wolność (1.2) wybuchać (np. śmiechem, płaczem), zacząć coś nagle robić przechodni (2.1) pomóc w ucieczce, uwolnić kogoś (2.2) wyciągnąć coś w celu użycia

(3.1) (3.2)

(1.1-2, 2.1-2) bust out, busted out / bust out, busted out / bust out, busts out, busting out

(1.2) bust out + czasownik -ing

(1.2) bust out laughing / crying

(1.1) break out (1.2) burst out

(2.1) bust

bust-out bust