piroksen ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) skała z grupy minerałów skałotwórczych, występujących w barwach od białej do żółtawej, zielonej lub czarnej, zawierających krzemiany wapnia, sodu, litu, magnezu, żelaza i/lub glinu;
(1.1)
(1.1) W czasie naszej podróży chcemy dotrzeć do kilku klasycznych stanowisk geologicznych z barwnymi odmianami piroksenów, amfiboli, turmalinów i nefrytów.
(1.1) krzemian
(1.1) adeit, augit, bronzyt, diallag, diopsyd, egiryn, enstatyt, fassait, heidenbergit, kosmochlor, kunzyt
, nazwa ukuta przez francuskiego mineraloga René-Justa Haüy'ego w 1797 roku końcowo z (pûr, → ogień) + ξένος (xénos, → obcy)
angielski: (1.1) pyroxene bułgarski: (1.1) пироксен francuski: (1.1) pyroxène hiszpański: (1.1) piroxeno niemiecki: (1.1) Pyroxen portugalski: (1.1) piroxena , piroxénio , rosyjski: (1.1) пироксе́н ukraiński: (1.1) піроксе́н włoski: (1.1) pirosseno