kalumniator ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba szerząca nieprawdziwe, krzywdzące informacje w celu zaszkodzenia komuś
(1.1)
(1.1) […] zaczynałem uchodzić za intryganta, agitatora, kalumniatora, za indywiduum, które niewątpliwie napędzono dla jakichś nieczystych sprawek z posady inżyniera, i które mści się rozszerzaniem obrzydliwych fałszów o swoich dawniejszych chlebodawcachJan Lam, Głowy do pozłoty, t. II, wyd. Księgarnia Gubrynowicza i Schmidta, Lwów 1885..
(1.1) oszczerca; potwarca
kalumnia , kalumniowanie kalumniatorka kalumniować
→ krętacz, matacz < → oczerniać
(1.1)