__TOC__ spise ()
•
czasownik przechodni (1.1) jeść, jadać rzeczownik, rodzaj wspólny (2.1) jedzenie
(1) at spise, spiser, spiste, (have) spist (2) en spise, spisen, spiser, spiserne
(1.1) Katten spiste to fisk. → Kot zjadł dwie ryby. (2.1) Rejer er en dejlig spise. → Krewetki to wspaniałe jedzenie.
(1.1) spisested → jadłodajnia • spiseforstyrrelse → zaburzenie odżywiania
(1.1) æde (2.1) føde, kost, mad
(1-2) drikke
spiselig, uspiselig
spise ()
czasownik (1.1) jeść
(1.1) å spise, spiser, spiste, spist
(1.1) Hva pleier du å spise til frokost? → Co zwykle jesz na śniadanie? (1.1) Til frokost spiser vi vanligvis egg og bacon. → Na śniadanie jemy zwykle jajka na bekonie. (1.1) Hun kan ennå ikke spise med kniv og gaffel. → Ona jeszcze nie umie jeść nożem i widelcem. (1.1) Syns du ikke det er litt rart at mannen din spiser smørbrød med kniv og gaffel? → Nie wydaje ci się to trochę dziwne, że twój mąż je kanapki nożem i widelcem?
(1.1) drikke