dreng ()
•
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) chłopiec (1.2) chłopak, młody mężczyzna
(1) en dreng, drengen, drenge, drengene
(1.1) Fire ud af ti danske drenge var 13 år eller yngre, da de var fulde første gang. → Czterech z dziesięciu duńskich chłopców miało 13 lub mniej lat, gdy po raz pierwszy upiło się.
(1.1) drengenavn → imię męskie
(1.1) drengebarn (1.2) fyr, knægt
(1.1) pige, mand
en af de hårde drenge