nomen () nōmĕn
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) imię; nazwisko (1.2) imię (1.3) wyraz, słowo
(1.1-3) nomen, nominis
(1.1) Nomen mihi Ioannes est. → Mam na imię Jan.
(1.1) nomine meo → w moim imieniu • in nomen Domini (advenire) → (przychodzić) w imię Pana (Pańskie) • nomen dare → zaciągnąć się (do wojska) • nomina solvere → spłacać długi (1.2) nomen substantivum → rzeczownik • nomen adiectivum → przymiotnik • nomen proprium → nazwa własna
nomino, nominito nomenclator , nominatio nominatim
→ imięKrystyna Długosz-Kurczabowa, Stanisław Dubisz, Gramatyka historyczna języka polskiego, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2001, s. 34.
zobacz też: Indeks:Łaciński - Słownictwo gramatyczne