__TOC__ sleep ()
czasownik nieprzechodni (1.1) spać rzeczownik (2.1) sen (2.2) spanie
(1.1) sleep, slept, slept, sleeps, sleeping
(1.1) I couldn't sleep all night because of the party next door. → Nie mogłem spać przez całą noc z powodu imprezy naprzeciwko. (2.1) Some people talk in their sleep. → Niektórzy ludzie mówią przez sen.
(2.1) get / go to sleep → zasnąć • get a sleep → przespać się • put / send to sleep → uśpić • talk in one’s sleep (2.1) have a sleep → przespać się
(1.1) fall asleep, slumber, nod, doze, drowse, take a nap (2.1) slumber, nod, doze, drowse
(1.1) be awake (2.1) consciousness
sleeper, sleeping-bag, sleeping-car, sleep-walking, sleep-walker, sleeplessness, sleepiness, sleeping sleepy, sleepless, sleeping, sleepbound sleepily, asleep sleep around, sleep in, sleep together, sleep with, co-sleep
(1.1) sleep like a log • not sleep a wink • sleep over sth • sleep out (2.1) a short sleep • the last sleep • fall into a deep sleep • have one’s sleep out • let sleeping dogs lie • without sleep, no health
<
sleep ()
rzeczownik (1.1) sen, spanie