rogacz ()
,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) dorosły samiec sarny (1.2) dorosły jeleń samiec (1.3) jelonek rogacz, największy chrząszcz polski rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) lub zdradzany mąż
(1.1-2) (2.1)
(1.1) Na polanie pasły się rogacze. (2.1) Jej mąż nawet nie wie, jakim jest rogaczem.
(1.2) stadny rogacz • koronny rogacz (2.1) być / stać się rogaczem • uchodzić za rogacza
(1.1) kozioł (1.2) byk (2.1) rogal
(1.1-2) samiec
róg , rożek , rogacizna , rogal , rogalik , rogaś rogaty
(1.1-2) (2.1)
angielski: (1.2) hart, stag; (1.3) stag beetle; (2.1) cuckold białoruski: (1.2) рагач ; (2.1) рагаты bułgarski: (1.2) рогач ; (1.3) бръмбарът рогач , еленов рогач ; (2.1) рогоносец , рогльо czeski: (1.2) roháč ; (1.3) roháč obecný francuski: (1.2) cornard ; (1.3) cerf-volant ; (2.1) cocu , cornard hiszpański: (1.1) corzo ; (1.2) ciervo ; (2.1) cabrón , cornudo niemiecki: (1.1) Rehbock ; (1.3) Hirschkäfer ; (2.1) Hahnrei rosyjski: (1.2) рогач ; (1.3) жук-олень ; (2.1) рогоносец włoski: (1.2) cornuto , cervo ; (2.1) cornuto , becco