пуля ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) nabój, kula, pocisk (1.2) pula (podczas gry w karty, w zależności od gry kartka do zapisu wyników lub pieniądze na wygraną)
(1.1-2) пу́л|я, ~и, ~и, ~ю, ~ей, о ~и; ~и, ~и, ~ь, ~ям, ~и, ~ями, о ~ях
(1.1) На ме́сте происше́ствия операти́вники нашли́ 30 пуль кали́бров 7,62 и 9 мм. → Na miejscu zdarzenia operacyjni znaleźli 30 kul o kalibrach 7,62 i 9 mm.
пулей вылететь → szybko skądś wybiec, wylecieć jak pocisk • пули лить → kłamać, pleść androny
(1.1) снаряд, патрон
пулемёт пуля — дура, штык — молодец → kula jest głupia, a bagnet zuch (powiedzonko wojskowe)