тряпка ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) szmata, szmatka (1.2) człowiek o słabej woli
(1.1) (1.2)
(1.1) По́сле нанесе́ния кле́я на пове́рхность мо́жно удали́ть его́ оста́тки вла́жной тря́пкой. → Po naniesieniu kleju na powierzchnię można usunąć jego resztki wilgotną szmatką.
тряпка на палке
(1.1) лоскут, ветошка
тряпочка тряпичник, тряпичница молчать в тряпочку → milczeć, mało się odzywać, unikać rozmowy