stolica () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) główne miasto jakiegoś państwa; (1.2) główne miasto jakiegoś rejonu, województwa, powiatu itp. (1.3) tronRenata Grzegorczykowa, Zarys słowotwórstwa polskiego. Słowotwórstwo opisowe, wyd. III poprawione, Warszawa 1979, s. 12. (1.4) długa ława
(1.1-2)
(1.1) Pierwszą stolicą Polski nie było Gniezno – jak sądzono dotychczas, lecz Giecz. (1.2) Na to spotkanie w stolicy Wielkopolski ksiądz przygotowany był już od dawna. Wraz z parafianami nie bez pewnych trudności wynajęli autobus i całą grupą wybierali się do Poznania.
(1.1) stolica +
(1.1) stolica Polski / Niemiec / Francji / … • Stolica Apostolska • stolica Piotrowa
(1.3) stolec
(1.1) prowincja
(1.1) miasto
stołeczność , stół stołeczny stołować
(1.1) → tron, krzesło monarchy, biskupa
afrykanerski: (1.1) hoofstad albański: (1.1) kryeqytet angielski: (1.1) capital, capital city arabski: (1.1) عاصمة baskijski: (1.1) hiriburu białoruski: (1.1) сталіца bułgarski: (1.1) столица chiński standardowy: (1.1) 都 (dū); (1.2) 都 (dū) chorwacki: (1.1) glavni grad , prijestolnica czeski: (1.1) hlavní město dolnołużycki: (1.1) głowne město , stolica dolnośląski: (1.1) Hauptstoadt duński: (1.1) hovedstad esperanto: (1.1) ĉefurbo; (1.2) ĉefurbo estoński: (1.1) pealinn farerski: (1.1) høvuðsstaður fiński: (1.1) pääkaupunki francuski: (1.1) capitale górnołużycki: (1.1) stolica , hłowne město gudźarati: (1.1) રાજધાની (rājadhānī) hebrajski: (1.1) בירה (bira) hiszpański: (1.1) capital interlingua: (1.1) capital islandzki: (1.1) höfuðborg japoński: (1.1) 首都 (しゅと, shuto) jidysz: (1.1) הויפּטשטאָט (hojptsztot) kaszubski: (1.1) stolëca kataloński: (1.1) capital koreański: (1.1) 수도 (sudo), 서울 (sŏul) luksemburski: (1.1) Haaptstad łaciński: (1.1) caput łotewski: (1.1) galvaspilsēta maltański: (1.1) belt kapitali niderlandzki: (1.1) hoofdstad niemiecki: (1.1) Hauptstadt norweski (bokmål): (1.1) hovedstad nowogrecki: (1.1) πρωτεύουσα pendżabski: (1.1) ਰਾਜਧਾਨੀ (rājadhānī) rosyjski: (1.1) столица rumuński: (1.1) capitală serbski: (1.1) главни град , престоница słowacki: (1.1) hlavné mesto słoweński: (1.1) glavno mesto suahili: (1.1) mji mkuu szwedzki: (1.1) huvudstad tahitański: (1.1) ʻoire pū turecki: (1.1) başkent, hükûmet merkezi, başşehir, payitaht ukraiński: (1.1) столиця węgierski: (1.1) főváros włoski: (1.1) capitale ; (1.2) capoluogo
stolica ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) krzesło
(1.1)
(1.1) stolac
stolica ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) stolica
stolica ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) stolica
(1.1) Budyšin je stolica Hornjeje Łužicy a kulturelne srjedźišćo Serbow. → Budziszyn jest stolicą Górnych Łużyc i kulturalnym centrum Łużyczan.
stolica ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) krzesło (1.2) władza, organ władzy (1.3) stolec, odchody, kał