__TOC__ rewolwer ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) ręczna, krótka broń palna, w której magazynek stanowi kilkukomorowy obrotowy bęben;
(1.1)
(1.1) Szeryf szybciej wyciągnął swój rewolwer i bandyta padł martwy.
(1.1) strzelać z rewolweru • lufa / zamek / bęben rewolweru • przystawić komuś rewolwer do głowy / skroni / piersi • grozić komuś rewolwerem • wymachiwać rewolwerem • rewolwer bębenkowy • rewolwer wiązkowy • rewolwer samopowtarzalny • rewolwer gazoszczelny • rewolwer wytłumiony
(1.1) broń
(1.1) kolt, nagan
rewolwerowiec , rewolwerówka rewolwerowy
(1.1) Edward Łuczyński, Jolanta Maćkiewicz, Językoznawstwo ogólne. Wybrane zagadnienia, wyd. II rozszerzone i uzupełnione, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 2002, s. 119. < < < → powtórzyć, przywrócić < (toczyć) < → wirować, obracać się
angielski: (1.1) revolver, gun baskijski: (1.1) errebolber bułgarski: (1.1) револвер duński: (1.1) revolver górnołużycki: (1.1) rewolwer hiszpański: (1.1) revólver kataloński: (1.1) revòlver niemiecki: (1.1) Revolver , Drehpistole nowogrecki: (1.1) περίστροφο , ρεβόλβερ ormiański: (1.1) ատրճանակ rosyjski: (1.1) револьвер szwedzki: (1.1) revolver ukraiński: (1.1) револьвер włoski: (1.1) rivoltella , revolver , revorbaro , pistola a tamburo
rewolwer ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) rewolwer