revolver ()
rzeczownik (1.1) rewolwer
(1.1) revolver; revolvers
(1.1) The sheriff has pulled his revolver out and the bandit was shot dead. → Szeryf wyciągnął swój rewolwer i bandyta został zastrzelony.
(1.1) shoot the revolver
(1.1) colt
revolve
→ obracać się, ponieważ magazynek rewolweru składa się z bębna z nabojami obracającego się wokół własnej osi (wynalazcą konstrukcji i nazwy jest Samuel Colt)
(1.1) zobacz też: Indeks:Angielski - Broń
revolver ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) rewolwer
revolver ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) rewolwer
(1.1)
(1.1) zobacz też: Indeks:Czeski - Broń
revolver ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) rewolwer
(1.1) en revolver, revolveren, revolvere, revolverne
(1.1) Røveren trak sin revolver. → Napastnik wyciągnął rewolwer.
(1.1) pistol
(1.1) zobacz też: Indeks:Duński - Broń
revolver ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) rewolwer
revolver ()
rzeczownik (1.1) rewolwer
revolver ()
rzeczownik (1.1) rewolwer
revolver ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) rewolwer
revolverový
revolver ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) rewolwer
(1.1) en revolver, revolvern, revolvrar, revolvrarna
(1.1) zobacz też: Indeks:Szwedzki - Broń
revolver ()
rzeczownik (1.1) rewolwer
(1.1) revolvergolyó • revolverlövés
revolver ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) rewolwer
(1.1)
(1.1) rivoltella
revolverata
(1.1) <
(1.1) zobacz też: Indeks:Włoski - Broń