obrączka ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) od: obręcz (1.2) ozdoba najczęściej wykonana ze szlachetnego metalu w formie kółka bez oczka noszona na palcu (1.3) ; (1.4) opaska z napisem, zakładana na nogę ptakom w celu prowadzenia obserwacji (1.5) kółko używane do wzmacniania lub łączenia czegoś (1.6) koliste obramowanie wokół czegoś
(1.1-6)
(1.3) Obrączka po tylu latach z trudem schodzi z palca i zostawiła odcisk, który wskazuje moje miejsce na ziemi.
(1.2) biżuteria, ozdoba
obręcz , obrączkowanie , obrączkowiec obrączkować , zaobrączkować obręczowy, obrączkowy
(1.2)
angielski: (1.2) ring; (1.3) wedding ring esperanto: (1.1) ringo; (1.3) edziĝa ringo kaszubski: (1.2) piestrzéń ; (1.3) piestrzéń slëbny maltański: (1.3) ċurkett taż-żwieġ niemiecki: (1.2) Ring ; (1.3) Ehering , Trauring nowopruski: (1.2) abrānki rosyjski: (1.1) колечко ; (1.2) кольцо ; (1.3) обручальное кольцо ukraiński: (1.1) перстень ; (1.3) обручка wilamowski: (1.1) rafa ; (1.3) fyngiela