υπομονή () ypomonī́
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cierpliwość
(1) F29;
(1.1) εξαντλείται η υπομονή μου → wyczerpuje się moja cierpliwość • έχω υπομονή → mieć cierpliwość • δείχνω υπομονή → okazywać cierpliwość • κάνω υπομονή → być cierpliwym • χάνω την υπομονή μου → tracić cierpliwość
υπομένω υπομονετικός, υπομονητικός υπομονετικά, υπομονητικά
γαϊδουρινή υπομονή → anielska cierpliwość ιώβειος υπομονή / ιώβεια υπομονή → święta cierpliwość οπλίζομαι με υπομονή → uzbroić się w cierpliwość της υπομονής → powolny, opieszały, wymagający cierpliwości