κουβάρι ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) kłębek (1.2) kłąb, zwój, zwitek
(1) N44
(1.1) κουβάρι μαλλί → kłębek wełny • κουβάρι σπάγγος → kłębek sznurka
κουβαριάζω κουβάριασμα , κουβαρίστρα κουβαράκι
γίνομαι μαλλιά κουβάρια → skakać sobie wzajemnie do oczu γίνομαι κουβάρι → zwinąć się w kłębek ξετυλίγω το κουβάρι (μιας υπόθεσης) → rozwikływać, odmotywać (jakąś zagmatwaną sprawę)
→ kula