κουβάρι ()

rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) kłębek (1.2) kłąb, zwój, zwitek

(1) N44

(1.1) κουβάρι μαλλί → kłębek wełny • κουβάρι σπάγγος → kłębek sznurka

κουβαριάζω κουβάριασμα , κουβαρίστρα κουβαράκι

γίνομαι μαλλιά κουβάρια → skakać sobie wzajemnie do oczu γίνομαι κουβάρι → zwinąć się w kłębek ξετυλίγω το κουβάρι (μιας υπόθεσης) → rozwikływać, odmotywać (jakąś zagmatwaną sprawę)

→ kula