semicki ()
, ,
przymiotnik relacyjny (1.1) odnoszący się do Semitów, związany z Semitami, dotyczący Semitów rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) język z rodziny języków afroazjatyckich wywodzący się z języka prasemickiego;
(1.1) (2.1) ,
(1.1) Plemiona semickie w Mezopotamii oddawały cześć niektórym sumeryckim bogom. (2.1) Współcześnie do najważniejszych języków rodziny semickiej zaliczają się: język amharski, arabski, hebrajski, maltański i tigrinia.
(1.1) niesemicki, chamicki
(1.1) arabski, etiopski, aramejski, fenicki, kartagiński, żydowski
semickość , Semita , Semitka semicko
; od biblijnego Sema, będącego legendarnym protoplastą Semitów.
angielski: (1.1) Semitic, semitic, Shemitic, shemitic arabski: (1.1) سامي (sāmī) białoruski: (1.1) семіцкі (semìckì) bośniacki: (1.1) semitski bułgarski: (1.1) семитски czeski: (1.1) semitský esperanto: (1.1) ŝemida francuski: (1.1) sémitique hiszpański: (1.1) semítico interlingua: (1.1) semitic jidysz: (1.1) סעמיטיש (semitisz) kaszubski: (1.1) semicczi niemiecki: (1.1) semitisch; (2.1) Semitisch rosyjski: (1.1) семи́тский (semitskij) serbski: (1.1) семитски (semitski) słowacki: (1.1) semitský ukraiński: (1.1) семітський (semìtsʹkij) włoski: (1.1) semitico