__TOC__ duin ()
przymiotnik (1.1) godny
duintasun, duintze duindu
duin ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wydma (pojedynczy obiekt) rzeczownik, rodzaj nijaki (2.1) wydma (skupisko wydm) duinen,
(1.1) Jullie moeten de duinen ontzien, want ze zijn de beste zeewering die we hebben. → Nie niszczcie wydm, one są najlepszym falochronem jaki mamy. (2.1) Hij ging graag voor een wandeling het duin in. → On chętnie poszedł na spacer po wydmach.