bezsilny () , ,
przymiotnik relacyjny (1.1) taki, który nie potrafi z czymś się zmagać (1.2) bez sił, niezdolny do walki
(1.1-2)
(1.1) Teściowa była bezsilna wobec tej sytuacji z Jurkiem.
(1.1) bezradny, niezaradny, nieporadny (1.2) bezbronny, schorzały, bezzębny, bezwładny, asteniczny, kruchy, adynamiczny, słaby, słabowity, wątły, cherlawy, scherlały
bezsilność , bezsiła , bezsilnienie bezsilnieć bezsilnie
angielski: (1.1) powerless, impotent, helpless; (1.2) toothless, infirm, helpless białoruski: (1.1) бяссільны; (1.2) бяссільны białoruski (taraszkiewica): (1.1) бясьсільны; (1.2) бясьсільны czeski: (1.1) bezmocný; (1.2) bezmocný duński: (1.1) magtesløs, afmægtig; (1.2) kraftløs, krafteløs fiński: (1.1) avuton; (1.2) avuton francuski: (1.1) languissant, impuissant; (1.2) infirme, flasque, adynamique hiszpański: (1.1) impotente niemiecki: (1.1) machtlos, kraftlos rosyjski: (1.1) немощный, бессильный; (1.2) бессильный sanskryt: (1.1) आभूक słowacki: (1.1) bezmocný; (1.2) bezmocný szwedzki: (1.1) maktlös, vanmäktig, hjälplös; (1.2) maktlös, kraftlös, svag ukraiński: (1.1) безсилий; (1.2) безсилий węgierski: (1.1) erőtlen; (1.2) erőtlen włoski: (1.1) impotente, inerme