ostrzyciel ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) pracownik planu filmowego odpowiedzialny za ustawianie ostrości obiektywu kamery; (1.2) rzemieślnik ostrzący noże, nożyczki itp.
(1.1-2)
(1.1) Dobry ostrzyciel potrafi bezbłędnie prowadzić ostrość, utrzymując ją na poruszającym się aktorze. (1.2) Na naszą ulicę zawędrował dziś ostrzyciel ze swoim warsztatem.
(1.2) ostrzyciel + (1.2) ostrzyciel +
(1.1) być ostrzycielem • pracować jako ostrzyciel • ostrzyciel obrazu / kamery (1.2) być ostrzycielem • pracować jako ostrzyciel • wędrowny / uliczny ostrzyciel • ostrzyciel noży / nożyczek
(1.1) pierwszy asystent kamery, asystent operatora obrazu (1.2) ostrzarz
ostrość , ostrzenie , wyostrzanie , wyostrzenie , ostrzałka , ostrze , naostrzenie , podostrzenie ostrzycielka ostrzyć , wyostrzać , wyostrzyć , naostrzyć , podostrzyć ostry, ostrzowy ostro
(1.1)
angielski: (1.1) focus puller; (1.2) sharpener, grinder hiszpański: (1.1) foquista , primer ayudante de cámara ; (1.2) afilador kazachski: (1.2) қайраушы rosyjski: (1.2) точи́льщик